Off day

Goh dat is een tijd geleden dat ik zo n sterke off day heb gehad. Gevoel dat ik dronken ben zonder alcohol te hebben gedronken en telkens flauwvallen. Het is warm buiten maar met dikke dekens want heb het zo koud.
Betekendt hup naar bedje en niets doen De bui afwachten....

Mijn leven tussen 11.00 en 16:00

Het is weer maandag en luister naar het dichtslaan van de deur. Heerlijk iedereen is het huis uit. Lekker rust..nou ja lekker...rust is het wel maar geef mij maar de mensen om me heen. Maar dat was in goede periodes nu blij als ieder weg is. Ik check op mijn mobiel wat berichten en ga dan verder slapen.
Om 11:00 word ik wakker met barstende koppijn maar weet moet door bijten. Bekijk de foto van wederhelft van mijn geboorte stad
en trots dat ie met hoogtevrees heeft gemaakt.
Sta dan op zet mijn computer aan en maak iets fouts voor mij: hazelnoot koffie al blijkt koffie voor ME lotgenoten niet goed te zijn. Zelf denk ik er is al zoveel ontnomen echt dit ook niet.
Ik ga achter de computer volg de twitters over een nieuw boek van een lotgenoot en ga op AviWereld Ik merk dat de sim die ik wil cre eren voor ME ( CVS) lotgenoten apart legt voor de rest. Zo kan ik geïnteresseerde rustig laten wennen aan fenomeen sociale virtuele werelden.
Een andere content creator Redje Darcy ( veel lof aan haar) roept me op en we gaan de praat. Later laat ze me een mooie sim zien die bedoelt is om te relaxen.

Daarna even een hartig woordje met de eigenaar en wat mailtjes sturen.
Dan begint mijn na de afwas mijn lichaam te protesteren en het is tijd om te rusten. Maar ja, veel rust is er niet want gestommel naar boven en een puber dreigt met muziek wetende van dit uurtje. Toch houd ie er rekening met de kennis dat moeders dit al jaren heeft.
Ik schrijf deze blog en heb het boek Simpel naast me liggen. Een simpel boek over zaken doen met Social Media. Zo simpel het is geschreven, zo moeizaam om er doorheen te worstelen. Echt neem van mij aan niet door de schrijver...
Enfin sluit mijn dag af want na 16:00 speelt de vermoeidheid meer toe en is het een karwei om bij te blijven...

Wat een weken..

Vanaf dat ik een stukje in de voortuin heb om gespit is het berg afwaards gegaan. Ik stond op mijn benen te trillen en voor dagen had ik pijn. Je denkt normale spierpijn maar de pijn was op niet gebruikelijke plekken. Daarna kan ik niet meer tegen mijn grens werken. Dagelijks stap voor stap en dagelijks op staan met gedachte wat kan mijn lichaam nog. Dagelijks tegen jezelf zeggen .."Kom op meid" Dagelijks machteloos kijkend naar je gezin waar je veel meer voor wilt doen en wil betekenen.
Je word er boos en verdrietig van maar dan moet je weer positief bekijken. Je doet niet anders maar dag na dag ontdek je weer iets nieuws.  Word de wereld om je heen kleiner en de vraag blijft wat kan je er tegen doen?
We blijven maar hopen dat de wetenschap wat vind om dit te genezen of verbeteren.
Het gaat ietsje beter dan vanaf die dag van omspitten en pas me maar weer aan de dag.

Welkom op ME mobile

Hurray voor google zeg ik soms weleens en weer geef ik deze kreet. Net de app ontdekt om via mobiel een blog te schrijven en dat ga ik dan ook doen.
Mijn belevenissen via mobiel of tablet.
Zal de omgevings aanpassingen via de computer doen maar voor de rest gaan we mobiel.